İnsan doğası hakkında bazı şeyleri hatırlamak gerekir.
Düşünmek güzeldir, ama ne düşündüğünüzü iyi seçmelisiniz. Bazen insan kendine koçluk etmeli. İnsan kendisinin hem öğretmeni, hem de öğrencisi olmalı. Hatalarınız belki hata değil, doğanızdaki nüans farklarından dolayı oluşan durumlar olabilir. Bunu düşünüp anlarsanız kendinize anlatmalısınız. Toplumla aynı frekansta olmamak yanılmak demek olmayabilir. Eğer öyle değilse, toplumun yanıldığı anlamına da gelmeyebilir. Bazen bir şey sadece neyse odur, farklı bir yöne açılarak bir şeyi ima etmesi gerekmez.
İnsan çok şey öğrenebilir, ama yine de az şey bilebilir. En iyisi kendini bilmektir, kendini öğrenmek değil. Bilirsiniz, öğrenmenin sonu yoktur, ama bir an önce insan kendini bilmelidir. Öğrenmekten çok, doğal bir şekilde kendini kabul etmek, hatırlamak demeyi uygun buluyorum.
Hayatta her şeyin bir değeri vardır, sevilebilir. Ve fakat eşyayla mutlu veya mutsuz olmamak gerek. Bir çok şey amaç değil araç olmalı.
