Hande Feza: Merhaba Sayın Vader.
Darth Vader: Bana Darth diyebilirsin. Merhaba.
HF: Darth. Pekala, nerden başlasak. Bir bakalım, neden karanlık taraf? Aaargghhh!... (Darth Vader gücü kullanarak boğazını sıkıyor)
DV: Çünkü böyle eğlenceli şeyleri yapabiliyorum. Şaka bir yana, bu bir kuşa neden uçtuğunu sormak gibi. Çünkü bu doğamda var.
HF: Elbette. Anlıyorum...Darth...
DV: Ciddi değildim bana Lord Vader de.
HF: Ama en başında seçiminiz farklıydı. Bir Jedi'dınız.
DV: İnsanlar yanlış seçimler yaparlar. Jedi'lık gücün israfıdır diyebilirim. Tibet keşişleri gibi giyiniyordum. Kızlarla görüşmemek gibi kuralları düşünürseniz aslında bir Tibet keşişiydim. Şimdiki halimle kıyaslanamaz bile.
HF: Evet Lordum siyah elbise üzerine kırmızı ışın kılıcı gerçekten hoş duruyor. Aaarrrghh...(Darth Vader gücü kullanarak boğazını sıkıyor)
DV: Oops! İltifatına teşekkür etmek için yanağını sıkmak istemiştim, biraz aşağı kaçtı.
HF: Önemli değil Lord Vader.
DV: Bana Darth de (Göz kırpıyor).
HF: Elbette, Lordum, elbette. Neyse devam edelim. En son hangi filmi seyrettiniz?
DV: ...
DV: Tekrar sor. Bu kez saçmalama.
HF: Eee... En son...(Darth Vader sözünü kesiyor)
DV: Ih-ıııh... (Başını sağa sola sallıyor)
HF: Eminim işlerinizden dolayı hobilere ayıracak zamanı bulamıyorsunuzdur?...
DV: Gerçekten de öyle.
HF: O halde işinizden bahsedelim. Ölüm yıldızında olağan bir gününüzü anlatabilir misiniz?
DV: Pek bir şey yok aslında. Bilirsiniz ne kadar üst düzey bir pozisyondaysanız o kadar az çalışırsınız.
HF: Birkaç şey söyler misiniz eminim okuyucularımızın merak ettiği konulardan birisi Karanlık Lordun günlük hayatında neler yaptığıdır.
DV: Hmm... Raporları okurum. Gemide gezip denetimler yaparım. Hata yapan birilerini öldürürüm. Bunun gibi rutin işler.
HF: Hata yapanlara asla ikinci bir şans vermez misiniz?
DV: Hayır. Psikoloğum bu yönüm için bir isim söylemişti ama, şu an unuttum. Hayır çok çabuk sinirleniyorum, Bir an birileri bana bir şeyleri izah etmeye çalışıyor sonraki an ise etrafımda kolları kafaları kesilmiş insanlar buluyorum.
HF: Aman Tanrım... Çok korkunç... Sizin için çok zor olmalı, bu şekilde stresle yaşamak...
DV: Anlayışın için sağol.
HF: İnanılmaz! Bakın dalga geçiyordum. Psikoloğunuz belli ki işini iyi yapamıyor.
DV: İlk seansta kendisini öldürmüştüm, bu yüzden olabilir.
HF: Daha fazla devam edemeyeceğim.
DV: Öp beni (Elini havada kadına doğru sallıyor).
(Hande Hanım Bay Vader'ı öpüyor)
HF: Hayır! Gücü benim üstümde kullanamazsınız!
DV: Dudaklarını şuh bir şekilde yala (Elini havada kadına doğru sallıyor).
(Hande Hanım dudaklarını şuh bir şekilde yalıyor)
HF: Yeter! Ben gidiyorum!
DV: Hoşçakal öpücümü almazsam göğüslerini kameraya göstermeni söylerim...
HF: Asla!
DV: Öpücüğü alıcağımı ikimiz de biliyoruz.
HF: Çok adi bir yaratıksın Darth Vader...
(Hande Hanım gönülsüzce Bay Vader'ın yanağına bir öpücük kondurup odadan çıkıyor)
Gün geçmiyor ki fakir ve evsiz bir insanla daha karşılaşmayalım. Geçiyor aslında ama geçtiğimiz Pazar günü o günlerden biri değildi. Biz etimizi budumuzu çıkartıp pişirirken iştah açıcı kokular dumanlı mangalımızdan etrafa yayılırken gözüme bu adam çarptı. Mangal kokusu menzilimizin içindeydi ve çöpleri karıştırıyordu.
